Budowa fizyczna kości. Zależnie od kształtu i stosunkowo długości do grubości i szerokości rozróżniamy kości: długie, krótkie i płaskie.

Kość długa składa się z trzonu i dwóch końców. Za życia organizmu powierzchnie kości pokrywa okostna. Jest to włóknista błona zawierająca naczynia krwionośne i nerwy.

Trzon kości długiej jest podobny do rury. W długiej jamie wnętrza kości znajduje się  za życia organizmu szpik kostny. Ścianki trzonu są zbudowane z bardzo gęstej, zbitej, tkanki kostnej.

Przekrój końca kości wygląda zupełnie inaczej niż przekrój trzonu. Tkanka kostna jest w tym miejscu gąbczasta, mniej zbita. W pustych przestrzeniach między beleczkami kostnymi mieści się również szpik kostny. Badania przeprowadzone przez fizyków dowiodły, że beleczki kostne w gąbczastych częściach obu końców są ułożone w sposób umożliwiający skuteczne przeciwstawnie się uciskom, wygięciom, obciążenia itp., na które kość jest narażona przy ruchach ciała.

Rzecz ciekawa. W budownictwie stosuje się chętnie pustaki zamiast litych bloków czy belek. Wytrzymałość  pustaków 1) jest bardzo duża. Równocześnie dzięki użyciu ich zyskuje się dużą oszczędność materiału budowlanego i zmniejszenie ciężaru.