Obręcze. Kończyny łączą się z kośćmi tzw. Obręczy. Obręcz barkowa składa się z dwóch obojczyków i dwóch łopatek, przy czym każdy obojczyk styka się z mostkiem i łopatką. Obręcz miednicza stanowi silnie oparcie dla nóg dźwigających ciężar ciała przy pionowym jego ustawieniu. Miednica łączy się z koścą krzyżową, która z tyłu wchodzi na podobieństwo klina między obie połowy miednicy. Ze wszystkich ssaków człowiek ma najsilniej zbudowaną miednicę

Niektóre mięśnie tułowia. W górnej części grzbietu tuż pod skórą znajduje się po obu stronach kręgosłup płaski mięsień zwany kapturowym. Dochodzi on do czaszki, do obu łopatek i sięga ostrym klinem w dół do połowy kręgosłupa. Szeroki en mięsień wytwarza na krawędziach płaskie rozcięgna, którymi przyczepia się do kości.

Gdy stajesz „na baczność”, mięsień kapturowy odchyla barki do tyłu unosi głowę i pomaga prostować plecy.

Na grzebiecie mamy kilka warstw mięśni. Najgłębiej leżą krótkie mięśnie przebiegające wzdłuż kręgosłupa i tylnych części żeber.

Te głębokie mięsnie grzbietu prostują kręgosłup, a więc są ważne dla zachowania pionowej postawy ciała człowieka.

Ściana brzuszna jest zbudowana z szerokich mięśni układających się  warstwowo wzdłuż, w poprzek i na ukos. W środku obie połowy ściany brzusznej zrastają się wzdłuż tzw. Linii białej, widocznej przez skórę